Make your own free website on Tripod.com


 

            

 

Windvaanflottielje Oost-Engeland

Survival: het begeleidingsschip met de bemannig  Ernst, Marieke, Jeroen.

Start: vanuit IJmuiden.

Om zeven uur was de allereerste briefing. Deze werd gehouden in een klein zaaltje van het restaurant van de Sea Port Marina. De nautische route voor de volgende dag  en het weer werden besproken.

De wind neemt toe tot 7 Bf., de verwachting is echter dat hij zal afnemen. Morgen om halfzeven uur wordt via de marifoon bekend gemaakt of we wel of niet uitvaren.'s Nachts wakkert de wind steeds meer aan.

bulletZondag 27 juli

Het verlossende woord wordt om halfzeven gesproken: "Wij varen niet uit, vanmiddag om half twaalf is er weer een briefing."

De marifoon van de Opuhi werkt niet, wellicht is de antenne stuk. Zonder marifoon is het onmogelijk mee varen met de flottielje, dus zij krijgen de draadloze marifoon van de Survival.

bulletMaandag 28 juli

Om zeven uur is het dan zover. Onze eerste tocht over zee naar Scheveningen. Bij het havenhoofd zijn er nog wat golven en er komt ook nog een groot schip binnen, dus best wel spannend.

V&O krijgt problemen met de motor. Zij melden aan de Survival dat zij op zeil verder gaan, maar maken te weinig voortgang. Het volgen van de Survival nemen zij daarna wel heel erg letterlijk, zij gaan op sleeptouw achter de Survival. Opuhi meldt dat het sleuteltje van zijn contactsport is gebroken. Zij krijgen een sleepje van de Tantakke, tot zij weer op eigen kracht verder kunnen.

Laat in de middag komen we in Scheveningen aan en bewezen is dat we bij langere trajecten echt minimaal 5 mijl moeten varen. Anders gaat, doordat de stroom tegen gaat lopen, de tocht wel heel lang duren. We worden gestapeld en 's avonds is de haven toch echt heel vol (en dat met 2 toiletten).

Ernst en Marieke hebben het havengeld opgehaald, het wordt een gezamenlijk afrekening, we krijgen korting.

Voor diegenen die bang waren voor het eerst zee op te varen was het toch allemaal heel erg meegevallen. De briefing wordt gehouden in de jachtclub, er is een dag evaluatie en de tocht van de volgende dag wordt besproken.

Jan van de Opuhi krijgt nog les in het verbinden van diverse draadjes, zodat hij zijn motor kan starten zonder het sleuteltje. Hij heeft nooit geweten, dat dit zo simpel ging! (Geen misbruik maken van deze kennis hoor Jan.)

Iedereen op tijd naar bed, want we waren best wel moe.

bulletDinsdag 29 juli

Om zeven uur vertrek uit Scheveningen voor de "monstertocht" naar de Roompot (50 mijl). Prachtig weer, een stralende dag, er kan van de zon worden genoten.

De Survival neemt contact op met de radarpost van de Maasmond, deze passeren we naast elkaar. Bij de Banjaard hergroeperen  en  gaan in kiellinie verder. We komen rond half drie bij de Roompotsluis aan en hoeven niet lang te wachten tot deze voor ons open gaat.. Bij het uitvaren van de sluis heeft de Bonus geen diesel meer en de Vijaya geeft hem voor het laatste stukje een lift.

Iedereen loopt met dieselolie te slepen, om acht uur is de briefing op het plein voor het kantoor van de havenmeester. De Survival spreekt af dat hij zich bij elk way-point zal melden, zodat een ieder zijn eigen positie ten opzichte van de Survival kan bepalen. Echter, de grote klap moet nog komen, voor morgen geldt: "4.00 uur op, 5.00 uur vertrekken!!!"

Dus (Iglo) Pizza gegeten in het restaurant van de haven en naar bed. Heet dit nu echt vakantie??

bulletWoensdag 30 juli

Tussen 4 uur en half 5 wordt de flottielje langzaam wakker. Tonneke komt om kwart over vier tot de ontdekking dat zij de avond ervoor haar tas heeft laten staan in de toiletgebouwen en meldt dit aan Leen. Na overleg met Leen toch maar gewoon meegevaren. Later zal de havenmeester telefonisch worden benaderd.

Om 5 uur varen we de haven uit. Leen telt zoals gewoonlijk de schepen en komt tot 20 schepen. Wie missen we?? De Survival keert terug, maar er is geen flottieljesschip meer in de haven te zien.

Het is een mooie ochtend, de lucht is rood en we zien de zon opkomen. Om ons heen zien we allemaal rode, groene en witte lampjes. Een prachtig gezicht.

De sluiswachter wordt ingelicht, dat wij met 21 schepen komen om geschut te worden. Bij aankomst staat de sluis al open en we kunnen zo invaren.

Er komt een bericht aan de Survival van een slaperige Geert van de Via Nova. Leen had dus toch wel goed geteld, want zij lagen nog in de haven en hadden zich verslapen. Na een melding van de Survival aan de sluiswachter, krijgen zij een voorkeursbehandeling. Zodra ze in de sluis liggen sluiten de deuren, zij hoeven niet eens aan te leggen en kunnen zich zo snel mogelijk weer bij de groep voegen. Wat een service.

Voor de Belgische kust worden de gastenvlaggetjes gehesen. Weten we het nog: verenigingsvlaggetjes en dergelijke aan bakboord, gastenland-vlaggetjes aan STUURBOORD.

De tocht naar Blankenberge verloopt voorspoedig en een groot deel kan worden gezeild. De Incognito, de Watertuyn en de Roboot zijn driftig bezit elkaar de loef af te steken. Om 11 uur varen we de haven van Blankenberge binnen. De havenmeester wijst ons een plekje aan.

Het is een mooie dag en de meeste gaan erop uit. Aart en Marionelle van de Tantakke halen hun fietsjes voor de dag en gaan met Jort op de rug van Aart Blankenberge verkennen. Er worden boodschappen gedaan en het plaatsje verkend.

Leen heeft nog contact gehad met de Roompot over de tas. Deze was gelukkig gevonden en lag veilig opgeborgen in de kluis van de havenmeester.

Marieke en Ernst delen informatie uit over de activiteiten in en rond Blankenberge. Even later zit Marieke bij de Adrenaline in de mast.

Iedereen is flink slaperig van alle dagen op het water en vroeg op, dus vroeg naar bed. De volgende dag is er een rustdag gepland en de bakker zal om 09.00 uur broodjes en een krant bezorgen. Wat een luxe. 

bulletDonderdag 31 juli

Ja, hoor om 09.10 uur de bakker. Lekker lui, relaxed ontbeten. Buiten regent het en de wind is 6 af en toe 7. Een opmerking van de altijd optimistische Leen: "We hebben geluk, dat dit een rustdag is, anders hadden we verwaaid gelegen."

's Middags wordt het wat beter weer met wat zon. Dus terrasje pikken op het strand. Sommigen zijn naar Brugge. Er wordt veel gepoetst, maar ook geluierd.

De Survival lag als eerste afgemeerd en er werd door Ernst en Marieke flink gepoetst (het wordt ons steeds duidelijker waarom de Survival opstappers heeft). Marieke, die zo druk bezig was met de waterslang, liet deze uit haar handen vallen, waardoor de slang kronkelende bewegingen maakte en het water in de rondte spoot. Hier schrok Koert zo van dat hij van de steiger pardoes in het water terechtkwam. Hilariteit alom natuurlijk. Koert werd uit het water gevist en er werd vreselijk gelachen. Blij was hij er niet mee, maar kon er gelukkig ook wel om lachen.

Jeroen bemanningslid van de Survival wordt gebracht door vrienden. Zij zijn met een omweg van Tilburg via de Roompot gekomen met de beruchte tas (ook dit heeft Leen weer keurig geregeld).

Morgenochtend om 6.15 uur wordt het definitieve besluit genomen of we wel of niet om 7.00 uur zullen vertrekken.

bulletVrijdag 1 augustus

's Morgens het bericht "we gaan varen". Dus om 7.00 uur de trossen lossen en de halve haven wakker als we Blankenberge uitvaren.

Koert roept Radio Oostende op om te vragen hoe de weersvoorspelling is, want hij heeft het bericht gemist. Radio Oostende antwoordt: "Bedankt voor de tip, want we zijn het vergeten uit te zenden"

"All ships, all ships, all ships, hier Radio Oostende met het weerbericht..."

Regenpakken, leeflijnen en reddingsvesten worden aangetrokken. Het gaat flink tekeer en er is toch nog een behoorlijke zee. Leen stelt voor toch nog even door te zetten. Na een half uurtje op zee wordt besloten weer terug te varen naar Blankenberge.

De Adventure geeft door dat ze nog even doorzeilen en op eigen gelegenheid naar de haven gaan. De Survival blijft op zee tot dat het laatste schip binnen is en alle schippers zoeken weer een plekje in de haven.

De Survival gaat alle schepen langs om te vragen hoe iedereen het heeft ervaren. Het bleek een goede beslissing om terug te keren.

Iedereen gaat de rest van de dag zijn gang, Brugge en Gent worden bezocht.

Achteraf hebben we vernomen dat Birgil van de Tantakke bij het afmeren een duik in het water genomen heeft. Dit was niet geheel uit vrije wil, de steiger was wat glad.

Marian van de Adventure is jarig en de kinderen vinden dat er getrakteerd moet worden, dus met de rubberboot langs alle boten met een overheerlijke bonbon.

Wij lagen aan de Survival en deze vonden met het avondeten dat het bij ons zo lekker rook, dus vroegen zij wat wij gingen eten. Waarop wij antwoordden: "Vogels zonder kop." Dit leek hun toch niet zo heel erg lekker meer. Zij wisten waarschijnlijk net als ons niet dat dit de naam is in Belgi voor het stukje vlees wat wij een blinde vink noemen.

's Avond om 8.00 uur weer de borrel in de jachtclub. Het is er reuze gezellig en de stemming zat er goed in. Annet van de Incognito vermeldde dat Ton de reis zo spannend vond dat hij er zelfs van droomde. 's Nachts zat hij rechtop in bed en riep: "Ze komen eraan, ze komen eraan." Hij had namelijk gedroomd dat hij vooraan lag in de groep en door de flottielje ingehaald werd.

bulletZaterdag 2 augustus

Het lijkt een prima dag te worden, in de haven is het vrij rustig en het zonnetje schijnt. Er wordt een windkracht 3 tot 4 voorspeld. We vertrekken om 8.00 uur en iedereen heeft er zin in. De golven zijn een stuk minder. De zeilen worden gehesen, het fokje erbij. Het wordt een heerlijke zeildag. De eerste 3 uur hebben we stroom mee, maar de wind zal afnemen.

Ton ziet zijn droom werkelijkheid worden. Hij ligt voorop en bij het voorbij varen weten we niet of het nu verbeelding is of echt, maar we dachten te horen: "Ze komen eraan, ze komen eraan."

In Duinkerken wacht de havenmeester op ons en via de marifoon krijgen we allemaal een box toegewezen. Het liep allemaal gesmeerd.

We hebben voor de briefing een grote zaal, dus iedereen was welkom. We hebben morgen de overtocht en deze wordt uitvoerig besproken. Al is het een gewone dagtocht, het is voor de meeste toch een hele bijzondere ervaring om de oversteek te maken.

bulletZondag 3 augustus

Om 6.00 uur komen de hoofdjes uit de kuipen tevoorschijn, want om 7.00 uur gaat het dan toch gebeuren. Iedereen is druk met de voorbereidingen. Bij het varen naar het havenhoofd vraagt de Survival toestemming de haven te verlaten. De Coast guard meldt dat er 2 grote schepen binnen komen en we moeten in de kom blijven ronddwarrelen tot ze binnen zijn. De Watertuyn loopt bijna vast.

We koersen richting Shippinglane, het weer is best, een beetje wind. Leen verzoekt ons ongeveer een mijl voor de Shippinglane te hergroeperen, zodat we in de breedte de Shippinglane over kunnen steken. Het wachten is echter op de Thijnke, die zoveel mogelijk probeert alles zeilend te doen, maar op dringend verzoek van Leen toch de motor bij moet zetten.

Na toestemming van Dover steken we de Shippinglane recht over. Op een gegeven ogenblik verspreiden we ons teveel en Leen verzoekt iedereen met klem om dichter bij de Survival te komen varen, zodat de rest van de scheepvaart duidelijk ziet hoe de flottielje zich beweegt.

Tweemaal moeten we uitwijken voor grote schepen. In de verte zien we met heel veel snelheid iets naderen, dat een hovercraft blijkt te zijn.

Dan zien we de White Cliffs of Dover opdoemen.. We varen richting Goodwin en na de Goodwin gaan we stuurboord langs de mooie kust. De wind is aangewakkerd en aan de wind varen we naar Ramsgate.

De haven van Ramsgate komt in zicht en de lichten gaan op groen, zodat we meteen kunnen binnenvaren. Iedereen is vrij om een plekje te zoeken in de haven.

bulletMaandag 4 augustus

Een mooie dag. Iedereen gaat lekker douchen, winkelen, boodschappen doen of omliggende plaatsjes bezoeken. Om 08.00 uur de briefing in de Royal Temple Yacht Club. Hier drinken de leden in gepaste stijl (grijze broek, blauwe blazer) hun borrel.

Er wordt harde wind voorspeld dus het is nog niet bekend of we uitvaren.

bulletDinsdag 5 augustus

Via de marifoon wordt doorgegeven dat we blijven liggen. Heel erg is dat niet want het is windkracht 6 tot 7. De hele nacht heb je de wind horen gieren en het regent pijpenstelen.

Het wordt toch nog wel een zonnige dag en een ieder beleefd deze dag op zijn eigen manier. Fietsen, wandelen, winkelen,

's Avonds drinken we voor de verandering maar weer een borrel in de club. Het is er weer heel gezellig, alleen moesten de borrels in Engeland niet zo duur zijn.

bulletWoensdag 6 augustus

Er staat nog een aardig windje maar er wordt toch besloten uit te varen. Leen besluit om Marieke mee te laten varen op de Via Nova (dapper hoor dames).

We moeten even wachten op de ferry en gaan aan de tocht beginnen. In het begin hebben we wind tegen, maar nadat we de E. Margate boei hebben gepasseerd, veranderen we van koers.

De Survival geeft de snelle schepen de vrijheid om op eigen gelegenheid Gillingham aan te lopen. We moeten daar eerst door een sluis en er kunnen ongeveer 4 schepen tegelijk in. De Survival blijft achter bij de kleinere schepen.

bulletDonderdag 7 augustus

Ernst geeft via de marifoon door dat we blijven liggen.

Het was deze dag heerlijk weer dus velen zijn vertrokken naar Rochester , een leuk oud plaatsje. Ook de docks in Chatham waren een bezoekje waard, dus je hoefde je hier zeker niet te vervelen.

bulletVrijdag 8 augustus

Ernst staat met de draagbare marifoon bij de sluis en roept de diep stekende schepen op om door de sluis te gaan. In de sluis ontvangt hij nog warme croissants. Het wordt een klein vervolgverhaaltje en alle schepen vinden de weg voor de sluis en begonnen vast aan de route, bestemming Londen.

Er was weinig wind dus van zeilen kwam niet veel en al gauw was de flottielje weer kompleet.

De douane komt nog aan boord. Leen weet ze af te poederen. Er wordt de Survival een fijne tocht gewenst en zij zullen ons verder met rust laten. Echter we zien een rubberboot langszij komen van de Via Nova. Er stapt een douanebeambte aan boord samen met een snuffelhond. Drugscontrole!

Bij de Via Nova heeft de hond niets geroken. Geen wonder, Geert had zijn schoenen de vorige dag op de Vijaya verstopt. Later zien we de douane nog bij enkele andere schepen aan boord gaan.

Het is inmiddels vreselijk warm geworden en de korte broeken komen weer te voorschijn. Bij de Barrier vraagt Leen toestemming om deze te passeren. Hoe dichter we bij Londen komen, des te smeriger wordt de Thames. Plastic, balken en zelfs hele deuren drijven voorbij. Gelukkig krijgt niemand hier iets in zijn schroef.

Dan komen we aan bij de Tower Bridge. Het is een geweldig gevoel om met je eigen schip toch helemaal hier heen te varen. Het duurt nog even voor iedereen door de sluis kan, maar na een uur of drie lagen alle schepen in St. Katherine's Dock. 's Avonds wordt er in de Dickens Inn wat gegeten en gedronken.

bulletZaterdag 9 augustus

Vrije dag. Een ieder gaat op zijn eigen manier Londen bekijken. De beste manier was, vanwege de warmte de open dubbeldekker te nemen en als Japanners door Londen te rijden en foto's te maken. We zouden 2 dagen hier blijven, maar er gingen steeds meer stemmen op om toch maar weer te vertrekken. Het was vreselijk warm en de winkels zijn toch gesloten op zondag. Hennie gaat alle schepen langs om te informeren wie wil varen en wie niet. De meeste geven toch te kennen wel weer te willen vertrekken. De Survival neemt contact op met Queensborough waar de barbecue zou plaatsvinden. Ze schrikken wel, dat wij nu op zondag komen, maar we zijn welkom. Leen regelt met de havenmeester dat we de volgende dag vanaf 7 uur weer door de sluis kunnen.

bulletZondag 10 augustus

Ernst roept 's morgens de eerste vier schepen op, die door de sluis konden. Er bleek meer ruimte over te zijn dus er werden er nog wat opgeroepen. Ook de V&O kon mee en antwoordde door de marifoon:

"We starten de motoren." De rest van de schepen kon al met de tweede schut mee van 8 uur, dus dat ging erg vlot.

De Lady Bran heeft motorproblemen en in Queensborough zal worden geprobeerd of er een monteur naar kan kijken. We hebben vandaag weer 2 jarigen. Nienke van de Thijnke en Astrid van Astrid K & Co.

Onderweg zien we een collega flottielje cricket spelen op een zandbank in de Thames.

We komen in Queensborough aan moorings te liggen, dus pikhaken klaar. Dit was niet voor iedereen even makkelijk. Paul van de Thijnke heeft hier duidelijk moeite en verliest ook nog zijn pikhaak, maar vindt toch ook een plekje aan een mooring. Degenen die het wel gelukt was een plekje te verschalken mag het nog een keer proberen want er waren verschillende moorings van vaste liggers, die nog terug kwamen of terug konden komen.

De bijbootjes worden opgepompt want er wordt vanavond een barbecue georganiseerd aan de kant.

Degenen die geen bootje hebben worden door de pendeldienst "Ernst en Marieke" opgehaald. De barbecue was erg gezellig. Er werd veel gelachen en veel gedronken.

Bij het terugkeren naar onze boten hebben we nog een toeristische attractie. Wat bleek, de Donders viel droog en lag op n oor. Iedereen vond dit toch wel een erg grappig gezicht, want menig bootje ging er even langs. Tot ca. 1 uur zagen we ze nog steeds schever gaan. Maar het is gelukkig allemaal weer goed gekomen, want de volgende ochtend zijn Wim en Gerrie gewoon weer meegevaren.

bulletMaandag 11 augustus

Vertrek vanuit Queensborough met bestemming Woolverstone. Het was weer vroeg op, vooral voor diegenen die iets te diep in het glaasje hadden gekeken. Zo'n voordewind koersje doet daar ook geen goed aan.

Op een gegeven moment roept Koert van de Adrenaline op dat ze op een bank gelopen zijn en vast zitten. De Survival, die maar 1.15 meter. steekt gaat snel terug omdat het afgaand tijd is en weet de Adrenaline vlot te trekken.

De flottielje was doorgevaren en werd spoedig weer ingehaald. Er kan gezeild worden. Vanaf Harwich gaan we voor de wind en het is een vervelend zeetje. We gaan over de prachtige rivier de Orwell en varen richting Woolverstone.

Als iedereen ligt, wordt er voor de verandering maar weer een drankje genuttigd. De Heck Meck had eten gekookt en dat lekker verorbert. Ze waren wel wat moe van de reis en de warmte en besloten met zijn allen een dutje te gaan doen. We hebben ze tot de volgende dag niet meer gezien.

Anderen gingen naar Pin Mill om wat te eten. Het was er gezellig druk.

bulletDinsdag 12 augustus

Rustdag. Heerlijk, maar vreselijk warm. De Heck Meck stond te zwoegen op de afwas, want kaboutertjes bestaan nog steeds niet. De motor van de Lady Bran wordt hier gerepareerd. Ipswich wordt bezocht en er wordt gefietst, gelezen en uitgerust. De kinderen hadden vooral veel plezier en hadden hele watergevechten. Op verzoek was de briefing al om 6 uur om iedereen toch in de gelegenheid te stellen Pin Mill te gaan bezoeken. Dit was ongeveer 20 minuten lopen door het bos.

's Avonds was dit wel heel erg donker. Jannie, die net een spannend boek zat te lezen over de Klu Klux Clan denkt ineens spoken te zien en schrikt zich wild. Als ze dichterbij komt ziet ze dat het Rob is, die een wit T-shirt aan heeft en op een boomstam is gaan zitten om op de rest te wachten. Gelukkig was Koert met de kinderen nog naar Pin Mill gelopen en was hij zo verstandig om een zaklantaarn mee te nemen.

Al met al een gezellig verblijf in Woolverstone, dat echt de moeite waard is om te bezoeken.

bulletWoensdag 13 augustus

's Nacht heeft het geregend en het is wat afgekoeld. Om ca. 2 uur vertrekken we naar Woodbridge. Iedereen lag te wachten tot het zover was en goed en wel de haven uit kon er gezeild worden. Na een poosje toch weer de fok in omdat we tegenwind hadden. De Advertenture, die de genua van de Survival had geleend, liep uitstekend. Als we vr Woodbrige liggen, we moeten wachten tot het hoog water wordt vanwege de drempel, horen we de Ventus de Lady Bran oproepen. De Ventus vraagt: "Zijn jullie al over de drempel." Waarop Lady Bran antwoordt: "Nee hoor, wij hebben drempelvrees."

Als het water hoog genoeg is komt iedereen veilig binnen, al is het dan met hulp van de havenmeester .

bulletDonderdag 14 augustus

Vandaag is het dan zover, we gaan de grote oversteek maken naar IJmuiden. We zouden 's morgens relaxed vertrekken, maar gezien de waterstand was het toch allemaal wat haastig. Om 8 uur stonden de meeste dames voor de supermarkt te wachten om nog gauw wat boodschappen te doen, want om 10 uur moesten we de haven uit. Omstreeks 12 uur komen we op volle zee. Er worden broodjes gemaakt en warm water in de thermosflessen gedaan. Het is heel rustig weer, dus er kan gewoon onderweg gekookt, gegeten en afgewassen worden.

Langzaam wordt het donker en de lampjes gaan aan. Dit lijkt eenvoudiger dan het is, want menigeen voert verlichting alsof hij voor anker ligt, zij hebben de motor aan, maar durven het stoomlicht niet te tonen. Na wat geduld van Leen en een korte cursus "verlichting voeren" gaan we de nacht in.

's Nachts komen we nog een visserschip tegen, wat een beetje vervelend doet en recht op de flottielje af vaart. Leen probeert contact te krijgen maar krijgt geen antwoord, alleen wat vreemde geluiden. Leen geeft door aan de flottielje om stuurboord uit te gaan om het schip te ontwijken, maar het visserschip stoort zich hier niet aan en blijft op ons af komen. De Survival schijnt met zijn schijnwerper in de zeilen, zodat iedereen ziet waar het hij zich bevindt. Dan doet het visserschip zijn rode lichten aan. Ze beginnen ook met een schijnwerper naar de Survival te schijnen en dan weer naar de flottielje. Ze volgen nog een tijdje een paar schepen en dan zijn we ze kwijt. Toch wel even spannend.

Als het licht wordt kan er nog niet gezeild worden en motorend lopen we rond 12 uur de haven van IJmuiden binnen. De Tantakke laat weten dat zij nog verder zullen varen en we nemen via de marifoon afscheid van hen. Ook de Opuhi wil doorvaren. In de haven nemen ook de Mobana en de Donders afscheid van de overige schepen. De bemanning van de Bonus gaat ook van boord en laat de boot nog een paar dagen in IJmuiden liggen.

's Avonds gaat de rest van de club naar de chinees. We hebben hier heerlijk gegeten. Of we die beeldjes nou mee mochten nemen ja of nee zal altijd wel een raadsel blijven. In ieder geval mist de chinees er heel wat.

bulletZaterdag 16 augustus

Vandaag naar de thuishaven. Tot Amsterdam gezamenlijk over het Noordzeekanaal. Behalve de Ventus, die bij zijkanaal C afsloeg.

We nemen voorbij de Schellingwouderbrug afscheid van de Survival via de marifoon. Kennissen horen ons praten en kort daarna worden we opgeroepen om te horen hoe onze vakantie is geweest. Wij hebben hier maar een woord voor: "Grandioos."

We zien nog heel lang de Survival met zijn blauwe vlag over het IJsselmeer varen, echter zonder al zijn volgelingen. Als deze uit het zicht is verdwenen realiseren wij op deze prachtige, warme dag, dat dit echt het einde is van een hele fijne vakantie waarin we veel ervaring hebben opgedaan en heel veel leuke mensen hebben leren kennen.